Een CBAM-aangifte opstellen

De opstelling begint met het vastleggen van wat binnen het toepassingsgebied valt. Stel voor elke zending met bestemming EU vast om welk goed het gaat, de indeling ervan, de installatie die het heeft geproduceerd en de verslagperiode waarin het valt. Een zending die buiten het toepassingsgebied valt, kost in dit stadium niets om uit te sluiten en is duur om er weer uit te halen zodra de gegevens zijn samengebracht.

Het toepassingsgebied wordt bepaald per installatie en per goed, niet per zending. Eén installatie die drie goederen produceert, levert drie gegevenssets op, en elke set heeft zijn eigen productieroute en zijn eigen emissiecijfers.

De invoergegevens komen uit de fabriek, niet van kantoor. Productievolumes, brandstof- en elektriciteitsverbruik, procesinputs en alle meet- of metergegevens over de verslagperiode. Waar een precursor wordt ingekocht in plaats van ter plaatse vervaardigd, moeten de bijbehorende emissiegegevens van de leverancier komen, en dat verzoek heeft doorgaans de langste doorlooptijd van de hele reeks.

Verzamel de gegevens op basis van de velden die de aangifte nodig heeft, niet op basis van wat de fabriek nu eenmaal vastlegt. Gids 02 zet uiteen wat een aangifte bevat.

Met de invoergegevens beschikbaar worden de emissies aan elk goed toegerekend volgens de berekeningsmethoden die de Commissie heeft vastgesteld. Hier lopen werkelijke waarden en standaardwaarden uiteen: werkelijke waarden moeten worden onderbouwd met de onderliggende fabrieksgegevens, standaardwaarden niet, en de hier gemaakte keuze moet in het dossier worden vastgelegd naast de cijfers die eruit voortkwamen.

Het bepalen is een stap, geen formaliteit. Een cijfer dat niet tot een productieregistratie kan worden herleid, is een cijfer dat later geen toetsing zal doorstaan.

De gegevens worden vervolgens in de XML-aangifte geschreven en tegen het schema gecontroleerd voordat ze ook maar in de buurt van het register komen. Validatie is mechanisch: elementen, gegevenstypen en codelijsten stemmen overeen met het schema of niet. Elke fout die hier wordt gevonden, is een fout die het register niet meer kan afwijzen.

Dit is de stap die Carbon Mandate uitvoert. Gids 07 neemt het bestand element voor element door.

Het afgeronde pakket gaat naar de EU-importeur, die het indient en de certificaatrekening beheert. Een producent buiten de EU kan niet zelf bij het register indienen, dus de overdracht is niet optioneel - het is de laatste stap van het proces, en het pakket moet op dat moment volledig zijn.

Carbon Mandate stelt de gegevens en de XML op en controleert deze; de importeur dient in. Opsteller, niet partij die de aangifte indient; nooit de verificateur.