Kody CN i sektory CBAM

Nomenklatura scalona (CN) to unijny system klasyfikacji towarów, z którego CBAM - mechanizm dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2 - przejmuje swój zakres. Każdy produkt przekraczający granicę UE ma ośmiocyfrowy kod CN, który określa jego traktowanie celne. CBAM wyznacza swój zakres, wymieniając konkretne kody CN w załączniku I do rozporządzenia: jeśli kod towaru znajduje się na tym wykazie, towar jest objęty zakresem; jeśli nie - pozostaje poza nim.

Dlatego prawidłowe ustalenie kodu CN jest pierwszym krokiem. Klasyfikacja decyduje o tym, czy obowiązek powstaje w ogóle, które zasady sektorowe i współczynniki emisji mają zastosowanie oraz jakie dane musi zawierać deklaracja.

CBAM obejmuje sześć sektorów. Każdy z nich odpowiada zestawowi działów CN lub konkretnym kodom:

Żelazo i stal oraz aluminium wprowadzają do zakresu również prekursory (towary pośrednie, których emisje przenoszone są na produkt końcowy), dlatego właśnie te dwa sektory mają najbardziej złożone wymogi dotyczące danych.

Nie każdy import towaru o objętym kodzie CN powoduje powstanie obowiązku. Poniżej niego znajduje się próg de minimis oparty na masie, wynoszący 50 ton netto towarów CBAM na importera na rok: importerzy poniżej tej wielkości są zwolnieni. Próg ocenia się na podstawie łącznej wielkości rocznej, a nie pojedynczej przesyłki.