Emisje wbudowane w ramach CBAM

Emisje wbudowane są tym, co wycenia CBAM (mechanizm dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2): gazy cieplarniane uwolnione przy produkcji towaru, wyrażone na tonę produktu. Dzielą się one na dwie części. Emisje bezpośrednie pochodzą z samego procesu produkcji oraz z ciepła zużytego na miejscu. Emisje pośrednie pochodzą z energii elektrycznej wykorzystanej w produkcji, niezależnie od tego, gdzie ta energia została wytworzona.

To, która część jest liczona, zależy od sektora. W niektórych sektorach obowiązkiem certyfikatowym objęte są wyłącznie emisje bezpośrednie; w innych zgłaszane są również emisje pośrednie. Deklaracja utrzymuje obie wartości oddzielnie, aby do każdej z nich można było zastosować właściwe zasady.

Emisje można zgłaszać przy użyciu wartości rzeczywistych, zmierzonych lub obliczonych na podstawie własnych danych monitorowanych przez producenta, albo wartości domyślnych publikowanych przez Komisję dla każdego towaru i kraju pochodzenia. Która ścieżka ma zastosowanie, jakich danych rzeczywistych wymaga oraz jak obie wypadają w porównaniu kosztowym, opisano w Wartości domyślne a emisje rzeczywiste.

Wartości domyślne znajdują się w aktach wykonawczych Komisji. Załącznik I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2621 publikuje wartości domyślne stosowane dla poszczególnych towarów i krajów pochodzenia, gdy dane rzeczywiste nie są dostępne, z wyjątkiem energii elektrycznej, którą obejmuje załącznik III. Stopniowe wprowadzanie, które skaluje obowiązek certyfikatowy w okresie definitywnym, określono w innym miejscu: art. 10a ust. 1a dyrektywy 2003/87/WE, zmienionej dyrektywą (UE) 2023/959, definiuje roczny współczynnik CBAM, a obowiązek certyfikatowy jest tym, co pozostaje po tej korekcie o przydział bezpłatny. Rozporządzenie (UE) 2023/956 koordynuje to w art. 31, a rozporządzenie wykonawcze (UE) 2025/2620 nadaje temu wymiar operacyjny.

Dla każdego towaru deklaracja XML zawiera emisje wbudowane na tonę oraz łącznie, w podziale na bezpośrednie i pośrednie, wraz ze ścieżką produkcji, metodą określenia (rzeczywista albo domyślna) oraz wszelką ceną emisji zapłaconą w kraju pochodzenia, która kwalifikuje się do odliczenia. Oznaczenie metody ma znaczenie: informuje Rejestr CBAM, jaki standard dowodowy ma zastosowanie do danej wartości.

Doprowadzenie tych pól do wewnętrznej spójności (emisje, ścieżka, metoda i dokumentacja potwierdzająca zgodne ze sobą) jest tym, co odróżnia plik, którego importer może użyć, od takiego, którego użyć nie może.